Voor het weergeven van de inhoud op deze pagina is een nieuwe versie van Adobe Flash Player vereist.

Adobe Flash Player ophalen

In liefdevolle herinnering aan

Truus Ebbers-Hilboldt
Weduwe van Wim Ebbers

*Meddo 15 mei 1938                          †Winterswijk 15 april 2011

 

Mama werd in Meddo geboren als elfde in een groot maar warm, leuk en gezellig gezin van vijftien kinderen.
Na de lagere school is ze op de huishoudschool terecht gekomen waar ze het erg naar haar zin had. Vooral in handwerken blonk ze uit. Het advies van de leraren was dan ook  om een opleiding te gaan volgen als handwerklerares, maar helaas was daar in die tijd geen geld voor.  Dus ging ze als dienstmeid in betrekking in Eibergen bij de familie Moorman. Na enige tijd verhuisde deze familie naar Boxmeer en ze vroegen of mama met hen mee wilde gaan. Dit deed ze dan ook. Eens in de zoveel tijd ging ze zelfstandig met de trein en soms zelfs op de fiets voor het weekend terug naar Meddo.
Tijdens zo’n weekend toen er kermis was in Meddo ontmoette ze papa. Het was liefde op het eerste gezicht.
Ze trouwden op 29 mei 1962 en gingen bij mama’s ouders inwonen,  omdat het in die tijd niet zo gemakkelijk was een huis te vinden. Hun prille geluk werd een klein jaar later bekroond met de komst van Brigittha en drie jaar later volgde er een tweeling Werner en Bianca.
Toen Werner en Bianca één jaar oud waren, zijn ze in Winterswijk op een flat aan de Europalaan gaan wonen. Dit beviel helemaal niet, want ze waren de vrijheid van Meddo gewend. Ze zijn niet lang  daarna verhuist naar de Violenstraat. Eerst heel wat jaren op nummer 17, maar na de renovatie op het hoekhuis nummer 13. Hier hebben ze met heel veel plezier gewoond. Het leven ging dan ook zo zijn gangetje. De kinderen kwamen alle drie op hun eigen plek, trouwden en er werden negen kleinkinderen en een achterkleinkind geboren. Mama verveelde zich geen enkel moment. Ze was druk met  haar huis, ze zorgde ervoor dat het huis van haar vriendin Henny op orde bleef, ze had haar werk als interieurverzorgende bij advocatenkantoor Onland en Baks en daarnaast had ze veel hobby’s.
Ze tuinierde graag, de tuin was altijd keurig aan de kant en één bloemenzee. Ze ging graag fietsen en kamperen in Duitsland of Oostenrijk. Hier genoot ze erg van.
Als het weer niet mee zat en ze deze dingen niet kon doen, was ze altijd bezig handwerken, puzzelen, poppen maken en noem maar op. Ook het verzamelen van miniatuur porseleinen theeserviesjes was één van haar hobby’s.

Helaas heeft ze ook de nodige tegenslagen gehad.
Eerst het overlijden van haar kleinkind Natascha, daarna een gezichtsverlamming en niet veel later werd ze door een infarct blind aan haar linkeroog. Dit had mama allemaal een plek gegeven, totdat het noodlot toesloeg.
Op de laatste dag van de vakantie in Oostenrijk kwam papa daar te overlijden. Hier had ze het erg moeilijk mee ,maar ze pakte ook al gauw de draad van het leven weer op.
Zo is ze samen met haar hartsvriendin Marietje een week naar Praag geweest. Daar had ze zeer goede herinneringen aan. Gelukkig heeft ze dat nog kunnen doen want opnieuw sloeg het noodlot toe. Op 1 juli vorig jaar werd haar bij het ontbijt het zicht ontnomen aan het rechteroog. Gelukkig kreeg ze het zicht iets terug.
Maar daar bleef het niet bij, want die bewuste avond kreeg ze het zo benauwd dat ze opgenomen moest worden in het ziekenhuis en daar bleek dat ze longemfyseem had. Ook kwam bij verdere onderzoeken aan het licht dat haar bloedvaten bijna allemaal verstopt waren, haar nieren zeer slecht waren en dat ze darmkanker had. Haar toestand was zo slecht dat de artsen het eigenlijk niet aandurfden haar te opereren.  Maar mam zei: “Zo kan het ook niet, ik wil graag dat de tumor eruit gaat”.  In oktober 2010 werd er na veel wikken en wegen  een grote tumor verwijderd en kreeg ze een stoma aangelegd. Deze ingreep had ze gelukkig overleefd, maar er kwam geen lichamelijk herstel. Ze was nog steeds zo benauwd en kon met moeite nog een stukje lopen. Daar had ze het zo moeilijk mee, ook omdat ze nu nog meer verzorging van Sensire nodig had. Ze deed liever alles zelf, maar was zeer dankbaar voor de fantastische hulp die ze van hen kreeg. Ze was gek met een ieder van hen die maar kwam.
Op een gegeven moment kreeg ze een uitstulping aan haar stoma en moest ze in januari 2011 opnieuw een levensbedreigende operatie ondergaan en ook deze kwam ze wonderbaarlijk te boven. Er trad helaas geen verbetering op.
In maart van dit jaar werd ze zo ziek. Ze verloor zoveel vocht uit haar stoma dat deze weer ging uitstulpen en opnieuw kwam mama in het ziekenhuis terecht. Deze uitstulping werd alleen maar erger en was zelfs door de verpleging niet meer verzorgbaar. Ze moest alweer geopereerd worden. Gelukkig was er deze keer geen grote operatie nodig en kwam mama er redelijk goed uit.
Helaas bleek dit slechts tijdelijk, want al snel werd ze steeds zieker. Mama zag het niet meer zitten en haar twijfel in haar herstel bleek waarheid te worden. Haar lichaam liet haar in de steek.
Gelukkig heeft ze nog afscheid kunnen nemen van haar kinderen, kleinkinderen en haar achterkleinkind.
Zonder pijn is ze ingeslapen.

Rust zacht lieve mama.

 

Op 16 december 2011 8 maanden nadat Truus overleed hebben we haar as uigestrooid op dezelfde plek als haar zo geliefde Wim.

gastenboek